Labels

Τετάρτη, 19 Δεκεμβρίου 2012

Ένα αντικαπνιστικό τραγουδάκι (στίχοι - μουσική Ορέστης Ντάντος)

(5o ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ Ν.ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ - 6 Δεκεμβρίου 2012 – 3ο Πανελλήνιο Συνέδριο για τον Έλεγχο του Καπνίσματος «Μαθαίνω να Μην Καπνίζω», Υπουργείο Παιδείας)


Διαβάστε τους στίχους, πατώντας στο "Διαβάστε περισσότερα"

Το μόνο που μπορώ να θυμηθώ για τον παππού μου,
το πρώτο πράγμα που 'ρχεται αυτόματα στο νου μου,
η μόνη εικόνα που ποτέ απ' τον παππού μου είχα:
τη μπόχα απ' τα τσιγάρα του και τον ξερό του βήχα.

Η μάνα μου του φώναζε: «Σταμάτα να καπνίζεις!»,
αφού το είπε κι ο γιατρός κι αφού κι εσύ γνωρίζεις
μα εκείνος δεν την άκουγε και κάπνιζε με λύσσα
και γίναν τα πνευμόνια του πιο μαύρα κι απ' την πίσσα.

Έτσι λοιπόν κατέληξε μες στο νοσοκομείο.
Μαζεύτηκε όλο το χωριό για το στερνό αντίο.
Οι νοσοκόμες βρήκανε κάτω από τον νιπτήρα
οχτώ πακέτα άφιλτρα και έναν αναπτήρα.

ΜΑΓΚΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΥΠΑΚΟΥΣ, ΜΑΓΚΙΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΔΙΑΦΕΡΕΙΣ
ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΕΙΣ ΕΞΑΡΤΗΣΗ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΟΦΕΡΕΙΣ
ΝΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣΑΙ ΤΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΝΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙΣ
ΜΗ ΛΑΧΑΝΙΑΖΕΙΣ ΣΤΑ ΣΚΑΛΙΑ, Ν' ΑΝΤΕΧΕΙΣ ΝΑ Τ' ΑΝΕΒΕΙΣ.

Ο μάγκας του σχολείου μου καπνίζει σαν φουγάρο.
Στην τσέπη το πακέτο του, στο χέρι το τσιγάρο.
Μου λέει: «Μήπως θες κι εσύ;», του λέω: «Δε θα πάρω»
«δε θέλω να 'μαι δίπλα σου όταν θα δεις το χάρο».

Νομίζει ότι είναι δυνατός, συνέχεια φωνάζει
μα έπειτα από δυο λεπτά στο μπάσκετ λαχανιάζει
και ψάχνει κάπου απόμερα να κάτσει να καπνίσει.
Mακάρι να βρεθεί κανείς να πάει να τον βοηθήσει.

Νομίζει ότι είναι άγριος, νομίζει ότι είναι ωραίος
μα τα κορίτσια μια φορά του το 'πανε ευθέως
πως πρέπει να 'ναι σιωπηλός γιατί όποτε μιλάει
απ' το πολύ το κάπνισμα το στόμα του βρωμάει.

ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΠΑΝΤΑ Σ' ΑΓΑΠΟΥΝ --ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΝ ΜΕ ΠΙΑΝΕΙΣ--
ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΑΛΗΘΙΝΑ ΚΙ ΟΧΙ ΓΙΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙΣ.
ΜΕ ΤΟ ΤΣΙΓΑΡΟ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΣΤ' ΑΛΗΘΕΙΑ Ν' ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ
ΠΩΣ ΕΧΕΙΣ ΚΟΤΣΙΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΑ ΕΜΠΟΔΙΑ ΝΑ ΠΗΔΗΞΕΙΣ.

Εμένα πάντα η μάνα μου, μου 'λεγε μην καπνίζεις
γιατί ύστερα μία ζωή την τύχη σου θα βρίζεις.
Μια μέρα βγήκα για να δω τι κάνει στο μπαλκόνι,
την έπιασα να κάθεται και να καπνίζει μόνη.

Εγώ όμως μανούλα μου δε θέλω να σου μοιάσω,
να ξεροβήχω συνεχώς και τη ζωή να χάσω.
Με τα λεφτά που χάλασες σε σπίρτα και τσιγάρα
Δε θα 'μασταν σ' ενοίκιο, θα είχαμε βιλάρα.

Πριν λίγα χρόνια βγήκε ένας νόμος κι επιμένω:
«Γιατί να πρέπει τον καπνό σου εγώ να ανασαίνω;» 

Μα είναι η χώρα που όλοι τους κάνουνε σαν παιδάκια
κι αντί για τα τσιγάρα απαγορεύσαν τα τασάκια.

ΔΕΝ ΕΧΩ ΑΝΑΓΚΗ ΤΙΠΟΤΑ, ΣΤ' ΑΛΗΘΕΙΑ Ν 'ΑΠΟΔΕΙΞΩ
ΜΠΟΡΩ ΚΑΙ ΔΙΧΩΣ ΚΑΠΝΙΣΜΑ ΠΟΙΟΣ ΕΙΜΑΙ ΝΑ ΣΑΣ ΔΕΙΞΩ
ΘΑ ΚΑΝΩ ΠΡΑΞΗ ΟΤΙ ΠΩ ΔΕ ΜΕΝΩ ΣΤΙΣ ΑΠΟΨΕΙΣ
ΠΑΤΕΡΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΑΣ ΤΟ ΛΕΣ ΠΩΣ ΑΥΡΙΟ ΘΑ ΤΟ ΚΟΨΕΙΣ.

ΜΑΓΚΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΥΠΑΚΟΥΣ, ΜΑΓΚΙΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΔΙΑΦΕΡΕΙΣ
ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΕΙΣ ΕΞΑΡΤΗΣΗ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΟΦΕΡΕΙΣ
ΝΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣΑΙ ΤΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΝΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙΣ
ΜΗ ΛΑΧΑΝΙΑΖΕΙΣ ΣΤΑ ΣΚΑΛΙΑ, Ν' ΑΝΤΕΧΕΙΣ ΝΑ Τ' ΑΝΕΒΕΙΣ.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου